sobota, 21 maja 2022

Planety i ich księżyce

1. Tworzę tabele (Planety, księżyce)


2. Tworzę relację między dwoma tabelami

3. Tworzę formularz i go edytuję

4. Uzupełniam formularz






niedziela, 23 stycznia 2022

Bazy danych

Baza danych - zorganizowany zbiór usystematyzowanych informacji, czyli danych, zwykle przechowywany w systemie komputerowym w formie elektronicznej. Bazą danych steruje zwykle system zarządzania bazami danych (DBMS).

Typy baz danych:
- relacyjne.
- obiektowe.
- relacyjno-obiektowe.
- strumieniowe.
- temporalne.
- nierelacyjne (NoSQL)

SQL to język zapytań (ang. Structured Query Language), który zapewnia komunikację między użytkownikiem lub aplikacją, a relacyjną bazą danych. Za pomocą SQLa możemy nie tylko pobierać dane, ale także je wstawiać i modyfikować oraz tworzyć i modyfikować bazy danych. Język SQL składa się z zapytań (ang. query).
Podstawowe pojęcia: 
Zapytanie - pojedyncza instrukcja, która składa się ze słów kluczowych oraz parametrów. Istnieją różne rodzaje zapytań, np. SELECT, INSERT, itd.

Tabela - jest to zbiór wierszy (rekordów) o określonej strukturze. Tabela posiada kolumny, które decydują o strukturze rekordów (kolumny to po prostu pola, z których składają się rekordy).

Relacja - to powiązanie między danymi 

Baza danych a arkusz kalkulacyjny 
Często początkową formą bazy danych jest lista w edytorze tekstu lub arkusz kalkulacyjny. Gdy ilość danych rośnie, powstają nadmiarowe i niespójne dane. Przyjęta początkowo forma zaczyna utrudniać zrozumienie danych, ograniczając też dostępne sposoby wyszukiwania danych i pobierania podzbiorów danych w celu ich przejrzenia. Gdy pojawiają się problemy tego typu, warto przenieść dane do bazy danych utworzonej za pomocą systemu zarządzania bazami danych. Tabela bazy danych przypomina arkusz kalkulacyjny, ponieważ dane są przechowywane w kolumnach i wierszach. Główną różnicą między przechowywaniem danych w arkuszu kalkulacyjnym a przechowywaniem ich w bazie danych jest organizacja danych. Aby baza danych była jak najbardziej elastyczna, należy uporządkować dane w tabelach, aby nie dochodziło do nadmiarowości. Jeśli na przykład przechowujesz informacje o pracownikach, każdy z nich powinien zostać wprowadzony tylko raz w tabeli służącej tylko do przechowywania danych pracowników.

System zarządzania bazą danych (ang. Database Management System, DBMS) – oprogramowanie bądź system informatyczny służący do zarządzania bazą danych. System zarządzania bazą danych może być również serwerem bazy danych (SBD) lub też może udostępniać bazę danych lokalnie – na określonym komputerze.
- MySQL
- Oracle Database
- IBM DB2
- Microsoft SQL Server
- MongoDB

Zastosowania baz danych:
- Obsługa wpłat i wypłat w banku. 
- Rezerwacja biletów lotniczych.
- Przeglądanie katalogu bibliotek UW w internecie.
- Zakupy w supermarkecie.
- Kartoteki pracowników (kadry i płace).
- Księgowość

niedziela, 14 listopada 2021

Prace w Inkscape

Moje prace w InkScape: 

Cztery Asy:





Motyl:

Kartka świąteczna:



Kompozycja:



Ręcznik plażowy: 



Emotki:


Kartka walentynkowa:






niedziela, 24 października 2021

Czym się różni grafika wektorowa od rastrowej?

Grafika wektorowa 

przykład grafiki wektorowej

Grafika wektorowa - jeden z dwóch podstawowych rodzajów grafiki komputerowej, w której obraz opisany jest za pomocą figur geometrycznych (w przypadku grafiki dwuwymiarowej) lub brył geometrycznych (w przypadku grafiki trójwymiarowej), umiejscowionych w matematycznie zdefiniowanym układzie współrzędnych, odpowiednio dwu- lub trójwymiarowym.

Popularne formaty plików wektorowych:

- .ai,
- .cdr,
- .svg,
- .eps,
- .pdf.

Programy do obróbki grafiki wektorowej: Adobe Illustrator, Corel Draw, Affinity Designer, to podstawowe programy. Można znaleźć całkiem sporo darmowych edytorów w sieci.

Cechy grafiki wektorowej:

- pełna ska­lo­wal­ność,
- pełna edy­to­wal­ność,
- ogra­ni­czo­ne de­ta­le i efek­ty.

Ten ro­dzaj gra­fi­ki prze­zna­czo­ny jest przede wszyst­kim do logo, fon­tów, ikon, map i sche­ma­tów, ma­te­ria­łów do druku oraz ilu­stra­cji.

Zalety i wady grafiki wektorowej

ZALETY

WADY

możliwość skalowania i modyfikacji obrazów bez utraty jakości

bardzo duża złożoność pamięciową w przypadku obrazów fotorealistycznych

obrazy mają znacznie mniejszy rozmiar niż fotorealistyczne obrazy bitmapowe

Grafika wektorowa nie sprawdzi się przy tworzeniu obrazów o bardzo dużej liczbie szczegółów

grafikę wektorową można także łatwo przekształcić w grafikę rastrową




Grafika rastrowa


Grafika rastrowa - (potocznie bitmapa) prezentacja obrazu za pomocą matrycy punktów w postaci prostokątnej siatki odpowiednio kolorowanych pikseli na monitorze komputera, drukarce lub innym urządzeniu wyjściowym

Trzy podstawowe tryby kolorów:
- tryb czarno-biały – występują w nim wyłącznie białe i czarne piksele,
- tryb monochromatyczny (tzw. skala szarości) – oprócz koloru czarnego i białego występuje cała gama jasności pośrednich (szarości),
- tryb kolorowy – piksele mają przyporządkowane kolory z określonego modelu przestrzeni barw, np. RGB, CMYK i inne.

Najczęściej używane formy plików rastrowych:
- .psd,
- .tiff,
- .jpg,
- .png,
- .gif.

Programy do obróbki grafiki rastrowej: Adobe Photoshop, Adobe Lightroom GIMP, Paint, to podstawowe programy, ale mogą ją też edytować wszelkiego rodzaju programy do obróbki fotografii, przeglądarki obrazków.

Cechy grafiki rastrowej:
- ogra­ni­czo­ne ska­lo­wa­nie,
- ogra­ni­czo­ne moż­li­wo­ści edy­cji,
- szcze­gó­ło­wość ob­ra­zu.

Zalety i wady grafiki rastrowej

ZALETY

WADY

bardzo popularna, dlatego istnieje wiele programów do jej edycji

utrata jakości podczas powiększania i przekształcania obrazów, więc nie nadaje się np. do wielkoformatowych wydruków

bogactwo barw


możliwość łatwego retuszu i korekcji oraz dobierania barw, nasycenia i innych parametrów




Porównanie grafiki rastrowej z grafiką wektorową




wtorek, 23 lutego 2021

Najwybitniejsi polscy informatycy

 Jan Łukasiewicz

polski logik, matematyk, filozof, rektor Uniwersytetu Warszawskiego.

ur. 21 grudnia 1878 we Lwowie, zm. 13 lutego 1956 w Dublinie
  
Życiorys :
Urodził się we Lwowie w polskiej rodzinie inteligenckiej. Ukończył I Gimnazjum we Lwowie, a następnie studia w zakresie filozofii ścisłej na Uniwersytecie Lwowskim pod kierunkiem dra Kazimierza Twardowskiego. W tym czasie był sekretarzem i przewodniczącym kółka filozoficznego Czytelni Akademickiej. Tam też uzyskał w 1902 doktorat z filozofii. 15 listopada 1902 odbyła się jego promocja „sub summis auspiciis imperatoris”, pierwsza tego typu na uniwersytecie we Lwowie. W latach 1902-1905 pracował w Bibliotece Uniwersytetu Lwowskiego. Otrzymał stypendium z Wydziału Krajowego, po czym dalszą edukację pobierał w Berlinie i w belgijskim Louvain. Habilitację otrzymał w 1906 na Uniwersytecie Lwowskim.

Praca naukowa :
Twórca notacji polskiej, czyli sposobu zapisu wyrażeń logicznych (a później arytmetycznych), podający najpierw operator, a potem operandy (argumenty). Notacja ta pozwala na łatwiejsze przeprowadzanie operacji na formułach o znacznej długości. Zapis ten pozwala na całkowitą rezygnację z użycia nawiasów w wyrażeniach, jako że jednoznacznie określa kolejność wykonywanych działań. RPN jest używana w niektórych językach programowania.

Stanisław Leśniewski

polski filozof i logik

ur. 28 marca lub 30 marca 1886 w Sierpuchowie, zm. 13 maja 1939 w Warszawie
   
Życiorys : 
Gimnazjalne wykształcenie otrzymał w 1904 na Syberii w Irkucku, a na studia uniwersyteckie wyjechał do Lipska, Heidelbergu i w 1909 do Monachium. Po studiach za granicą pojechał do Lwowa, by zrobić doktorat na tamtejszym uniwersytecie, gdzie kierownikiem katedry filozofii był Kazimierz Twardowski. W 1912 na podstawie pracy Przyczynek do analizy zdań egzystencjalnych obronił stopień doktora filozofii. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 r. Leśniewski wyjechał do Rosji i przez kilka lat przebywał w Moskwie, pracując jako nauczyciel matematyki w polskim gimnazjum. W 1918 przeniósł się do Warszawy, został członkiem założonego w 1915 roku Warszawskiego Instytutu Filozoficznego. Na przełomie 1918 i 1919 pracował w Departamencie Wyznań Religijnych i Szkolnictwa Wyższego Ministerstwa Edukacji.

Praca naukowa :
Stanisław Leśniewski to twórca najsłynniejszego zapisu w językach informatycznych (i++). Zamiast przy konstruowaniu pętli podstawowej konstrukcji w programowaniu informatycznym pisać : i = i + 1, piszemy i++ , i ten zapis przyspieszył wielokrotnie prace komputera a przede wszystkim prace tzw. jądra systemu operacyjnego.

Marian Rejewski

polski matematyk i kryptolog,

ur. 16 sierpnia 1905 w Bydgoszczy, zm. 13 lutego 1980 w Warszawie

Życiorys :
W 1929 roku podczas studiów matematycznych na Uniwersytecie Poznańskim Rejewski został skierowany przez profesora Zdzisława Krygowskiego na tajny kurs kryptologii, którego organizatorem było Biuro Szyfrów Oddziału II Sztabu Głównego WP. Jesienią 1930 roku utworzono w Poznaniu filię Biura Szyfrów, w której zatrudniono między innymi Mariana Rejewskiego. Dwa lata później filia została rozwiązana, a od 1 września 1932 wszystkie prace kryptologiczne przeniesiono do warszawskiego Biura Szyfrów Sztabu Głównego WP. Od września 1932 roku Rejewski zaczął pracować nad Enigmą w ciągu kilku tygodni odkrywając sposób okablowania wirników niemieckiej maszyny szyfrującej. Następnie wraz z kolegami ze studiów Różyckim i Zygalskim opracował techniki umożliwiające regularne odczytywanie szyfrogramów z Enigmy. Wkład Rejewskiego w złamanie kodu Enigmy polegał na opracowaniu katalogu kart i cyklometru, a po zmianie sposobu kodowania w 1938 roku zaprojektowaniu bomby kryptologicznej.

Praca naukowa : 
Marian Rejewski złamał szyfr Enigmy, najważniejszej maszyny szyfrującej używanej przez hitlerowskie Niemcy


Stanisław Ulam 

polski i amerykański (obywatelstwo amerykańskie przyjął w 1943) matematyk, przedstawiciel lwowskiej szkoły matematycznej

ur. 13 kwietnia 1909 we Lwowie, zm. 13 maja 1984 w Santa Fe w stanie Nowy Meksyk

Życiorys: 
Urodzony w zamożnej, zasymilowanej rodzinie żydowskiej, już jako dziecko wykazywał wybitne zdolności. W swojej biografii twierdzi, że jeszcze przed szkołą średnią samodzielnie odkrył sposób rozwiązywania równań kwadratowych, a szkole średniej intrygował go problem istnienia nieparzystych liczb doskonałych. Jego ojciec, Józef Ulam, był adwokatem urodzonym we Lwowie, matka Anna Auerbach urodziła się w Stryju. Gdy miał trzy lata, urodziła się jego siostra. Jako uczeń wykształcił głębokie zainteresowanie matematyką. W 1914 rodzina Ulamów opuściła Lwów na skutek wkroczenia wojsk rosyjskich do Galicji, i znalazła schronienie w Wiedniu. To wtedy Ulam nauczył się niemieckiego. W swojej książce wspomina, że mimo panującego wśród Polaków antyaustriackiego nastawienia, on „życzył zwycięstwa państwom centralnym”, a w wieku ośmiu lat napisał krótki wiersz o „wielkich zwycięstwach armii niemieckiej i austriackiej”. Ojciec był oficerem sztabowym armii austriackiej, więc rodzina często podróżowała. Ulam przez pewien czas mieszkał w Morawskiej Ostrawie, gdzie chodził do szkoły. Potem, ze względu na podróże, miał już wyłącznie nauczycieli prywatnych. W 1918 rodzina wróciła do Lwowa. W 1919 zdał egzaminy wstępne do gimnazjum. Był „piątkowym uczniem, z wyjątkiem kaligrafii i rysunków”. W 1927 zdał trzydniowe egzaminy maturalne. Ojciec chciał, aby został adwokatem i przejął jego kancelarię, lecz zorientował się, że Stanisław „nie ma zdolności w tym kierunku”. Po ukończeniu liceum, za namową rodziny, zdecydował się rozpocząć studia inżynierskie na Wydziale Ogólnym Politechniki Lwowskiej (składał wniosek o przyjęcie go na Wydział Mechaniczny lub Elektryczny, lecz tam miejsca były już zajęte). Jednym z jego wykładowców był Stefan Banach. W czasie studiów jednakże więcej uwagi poświęcał uczęszczaniu na seminaria matematyki niż kursy inżynierskie. W wieku dwudziestu lat opublikował (w Fundamenta Mathematicae), za namową Kazimierza Kuratowskiego, swoją pierwszą pracę, która dotyczyła arytmetyki liczb kardynalnych.

Praca naukowa: 
Ulam był twórcą pierwszych metod numerycznych, np. metody Monte Carlo. Był też jednym z pierwszych naukowców, którzy wykorzystywali w swych pracach komputery.


Stanisław Sierpiński 

polski matematyk, jeden z czołowych przedstawicieli warszawskiej szkoły matematycznej i twórców polskiej szkoły matematycznej

ur. 14 marca 1882 w Warszawie, zm. 21 października 1969 tamże

Życiorys:
Urodził się w rodzinie Konstantego, lekarza, i Ludwiki z Łapińskich. W 1900 ukończył V Gimnazjum Klasyczne w Warszawie i rozpoczął studia na Wydziale Fizyko-Matematycznym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Studia ukończył w roku 1904, uzyskując stopień kandydata nauk i złoty medal za pracę z teorii liczb na temat podany przez prof. G. F. Woronego, a od jesieni został mianowany nauczycielem matematyki i fizyki w IV Gimnazjum Żeńskim. Uczestniczył w strajku szkolnym w 1905, porzucił pracę i wyjechał do Krakowa.

Praca naukowa:
Wacław Sierpiński to twórca trójkąta Sierpińskiego, dywanu Sierpińskiego, liczb Sierpińskiego oraz przestrzeni Sierpińskiego.